/سايت رضا قاسمي/ الواح شيشه ای  /

نشريه ادبی

عادل بيابانگرد جوان

نام خود را به او بخشيد

                            خواهر ِ مرده اش

چرا که ديگر نامی نداشت مادر

دور که می شد پدر

پشت ِ خواب های برادرانش

نام ِ خواهر ِ مرده ای را يافت

که خواب ِ برادران ِ گمشده را می ديد

پدر درخشيد

مادر لبخند شد

دوردست ها

روشنی من بود.